„— Zastrzelił się Dlaczego
Zamiast odpowiedzi Kemper wyjął z szafki zeszyt i podał mi go.
— Proszą... to jest dziennik Krafta. Trudno mi powtórzyć jego treść. Wiele w nim rzeczy dziwnych, gorączkowych majaczeń, ale wiele też prawdy. Oddaję go panu, ale proszę na wszystko o niepokazywanie go profesorowi. Niech pan przeczyta. Być może, otworzy to panu oczy na wiele spraw, wyznaczy dalszy pański los...
I oto dziennik jest w moim posiadaniu. Kate, pojmujesz moją niecierpliwość. Dziś w nocy go przeczytam. Czuję, że stoję u progu niezwykłej tajemnicy. Napiszę o wszystkim
P. S. List wysyłam drogą nielegalną, za pośrednictwem Kempera.
LIST TRZECI
Kate! Czuję się bardzo winny wobec Ciebie. Wybacz mi moje długie milczenie. Wierzyłaś we mnie, w moją wytrwałość, w moją przyszłość... A ja Cię zawiodłem... Ale co tam! Lepiej powiedzieć od razu rozstałem się z profesorem Cavy. Nie, nie rozstałem się — uciekłem! Okoliczności zmusiły mnie do tego. Wszystkiego tłumaczyć w liście nie będę. Lepiej później... Wierz mi, ta ucieczka była uzasadniona. Ogromnie jednak żałuję, że straciłem możność pracy u profesora... Zamknęły się przede mną na zawsze drzwi do świata dziwnych rzeczy i wydarzeń. Ale za późno teraz na żale. Trzeba pomyśleć o czymś innym. Oni, bez wątpienia, nie pozostawią mnie w spokoju. Będą mnie ścigać. Być może, postarają się zniszczyć. Kate, wyjeżdżam daleko... Kiedy wrócę w rodzinne strony — nie wiem. Do domu nie udało mi się wstąpić. Przy pierwszej sposobności napiszę do Ciebie“(10)